بررسی مقایسه‌ای حقوق زنان در بخش مشارکت سیاسی در ایران و کره جنوبی

•   آرشیو : زمستان 1404
•   کد پذیرش : 28329
•   موضوع : سایر شاخه‌ها
• نویسنده/گان : | فاطمه سادات تولایی
•   زبان : فارسی
•   نوع مقاله : پژوهشی
•   چکیده مقاله به فارسی : پژوهش پیش رو، با بررسی مقایسه‌ای حقوق زنان در بخش مشارکت سیاسی در ایران و کره جنوبی انجام گرفته است. این پژوهش می‌کوشد نشان دهد که چگونه تلفیق سیاست‌های حمایتی، اصلاحات قانونی و تحولات اجتماعی در بستر‌های فرهنگی متفاوت، به بهود نسبی جایگاه زنان و بهبود مشارکت سیاسی منجر گشته است؛.روش پژوهش کیفی توصیفی و مبتنی بر تحلیل محتوا متون حقوقی، اجتماعی و فرهنگی است تا از رهگذر بررسی اسناد، قوانین و سیاست ها، الگو‌های تحول در وضعیت حقوق شهروندی زنان در هر دو کشور را تبیین نماید. یافته‌ها نیز نشان دهنده این است هستند که مسیر تاریخی حقوق زنان در ایران و کره جنوبی، علی رغم تفاوت‌های ایدئولوژیک، روندی همسو در جهت ارتقای تدریجی برابری و عدالت حقوقی و اجتماعی داشته اند. در ایران، حرکت از تبعیض ساختاری و انکار حق مشارکت سیاسی در دوره‌های قاجار و پهلوی به سوی کنشگری آگاهانه و نهادینه شده در چارچوب قانون اساسی و مردم سالاری دینی پس از انقلاب اسلامی پیش رفته است. در مقابل، در کره جنوبی از دوران مقاومت فرهنگی و فعالیت‌های زیرزمینی در عصر استعمار به سمت نهادینه سازی برابری از طریق دموکراتیزاسیون، قانون‌گذاری و سیاست‌های تبعیض مثبت حرکت کرده است. نتایج نشان می‌دهد که شناسایی ظرفیت‌ها و چالش‌های مشترک می‌تواند زمینه‌ساز تدوین الگو‌های سیاستی بومی برای ارتقای مشارکت و بهره‌مندی اجتماعی زنان با حفظ کرامت انسانی ایشان باشد.
•   لیست منابع : 1) آبراهامیان، ی، (۱۳۹۳)، ایران بین دو انقلاب (ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی)، تهران: نشر نی.
  2) جهانگیر، ز، کاوه پیشقدم، م، (1398)، بررسی تطبیقی جایگاه حقوق شهروندی زنان در قانون اساسی و منشور حقوق شهروندی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه زن و جامعه، 38، 119-148.
  3) حسینیه، آ، حاجی‌پور کندرود، ع، (1399)، بررسی جایگاه حقوق زنان در منشور حقوق شهروندی با تکیه بر اصول اخلاقی، فصلنامه علمی پژوهشی انجمن معارف اسلامی ایران، 29، 1-18.
  4) لطفی، ت، ابراهیمیان، ح، رنجبر، م. (1399). منشور حقوق شهروندی و چالش‌های حقوق شهروندی زنان در ایران،، اخلاق زیستی، 10، 105-117.
  5) محمدزاده، ن. (1396).‌ زنان و حقوق شهروندی، پژوهشنامه حقوق بشری، 10، 73-108.
  6) مرادقلی، م. (1395). بررسی تطبیقی حقوق شهروندی زنان در ایران و عربستان، پایان‌نامه ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان، گنج، پایگاه اطلاعات علمی ایران (ایرانداک).
  7) نادرعلی، ا. (1399). بررسی حقوق شهروندی زنان و مطالعه تطبیقی ایران، ،عربستان، نشریه مطالعات حقوق شهروندی، 14، 267-278.
  8) نجاتی حسینی، ج، منوچهری، م. (1385). درآمدی بر نظریه شهروندی گفت‌و‌گویی در فلسفه سیاسی هابرماس. فصلنامه علوم سیاسی، ۲۹، ۱۳-۳۶.
  9) Choi, Hyae weol. (2020). Protestant modernity in colonial era Korea. In Gender Politics at Home and Abroad (pp. 1–35). Cambridge University Press. ResearchGatecontent.ucpress.edu
  10) Choi, S., Ham, S., Yang, Y., & Pareliussen, J. (2024). Women’s employment and fertility in Korea: A literature review (OECD Economics Department Working Paper No. 1825). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/ac53879e-en
  11) Chung, H.-B., Kim, S.-j., Kwon, S.-h., Chung, Hae-Eun, Shin, Y., & Lee, I.-H. (2021). A History of Korean Women. Academy of Korean Studies.
  12) Chung, J.-S. (1994). Women's unequal access to education in South Korea.
  13) Chung, Ji Sun, (1994). Women's unequal access to education in South Korea. Comparative Education Review, 38(4), 487–505. https://doi.org/10.1086/447272
  14) Constitutional Court of Korea. (2021). Constitutional Court of Korea (English brochure). Constitutional Court of Korea. (p. 5, 20–21).
  15) Hermanns, H. (2006). Women in South Korean politics: A long road to equality. Australian University.
  16) Hoffman, D. M. (1995). Blurred genders: The cultural construction of male and female in South Korea. Korean Studies, 19, 112–138.
  17) Jeong, Gyung-Hwa. (2018). Feminist labor politics in South Korea: The role of KWWA and alternative unionism. Korea Journal of Women’s Studies, 34(3), 201–220. https://doi.org/10.35368/kjws.2018.34.3.201
  18) Kim, Eun Mee, & Finch, Michael H. (2002). Empowering women: South Korean women and labor activism. Asian Survey, 42(2), 231–251. https://doi.org/10.1525/as.2002.42.2.231
  19) Kim, Kyung A. (2013). Women’s education and social mobility in South Korea (PhD thesis). University of Manchester, pp. 114 115. research.manchester.ac.uk
  Kim, Kyung-Ho, Kim, Kyung-Jin, Park, Byung-Tae, & Choi, Hyun-Jung. (2022).
  The Phenomenon and Development of K-Pop: The Relationship between Success Factors of K-Pop and the National Image, Social Network Service Citizenship Behavior, and Tourist Behavioral Intention. Sustainability, 14(6), 3200. https://doi.org/10.3390/su14063200
  20) Koo, Eunjung. (2019). Women’s subordination in Confucian culture: Shifting breadwinner practices. Asian Journal of Women’s Studies, 25(3), 417–436. https://doi.org/10.1080/12259276.2019.1648065
  21) Koo, G. (2023). Riding the Korean Wave in Iran: Cyberfeminism and pop culture among young Iranian women. Routledge.
  22) Lee, Jongkon, (2022). The virtuous circle of participation: Female candidates and women's engagement in Korean politics. Women's Studies International Forum, 100, Article 102817. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2022.102817
  23) Lee, Young Jin. (2015). South Korea’s Equal Employment Act and women’s labor rights. International Labor Review, 154(1), 57–74. https://doi.org/10.1111/j.1564-913X.2015.00004.x
  24) Malik, S. I. (2019). The Korean Wave (Hallyu) and its cultural translation by fans in Qatar. International Journal of Communication, 13, 5734–5751.
  25) Oh, Kyung Jin. (2016). Women’s political participation in South Korea and activist organizations. Asian Journal of Women’s Studies, 22(3), 338–345. tandfonline.com
•   کلمات کلیدی به فارسی : حقوق زنان، مشارکت سیاسی، ایران، کره جنوبی.
•   چکیده مقاله به انگلیسی : The present study has been conducted by comparative examination of women's rights in the field of political participation in Iran and South Korea. This study attempts to show how the combination of supportive policies, legal reforms and social developments in different cultural contexts has led to the relative improvement of women's status and improved political participation. The qualitative research method is descriptive and based on the content analysis of legal, social and cultural texts in order to explain the patterns of change in the status of women's citizenship rights in both countries through the examination of documents, laws and policies. The findings also indicate that the historical path of women's rights in Iran and South Korea, despite ideological differences, has had a consistent trend towards the gradual promotion of equality and legal and social justice.In Iran, the movement has progressed from structural discrimination and denial of the right to political participation in the Qajar and Pahlavi periods to conscious and institutionalized activism within the framework of the constitution and religious democracy after the Islamic Revolution. In contrast, in South Korea, there has been a movement from the era of cultural resistance and underground activities in the colonial era towards institutionalizing equality through democratization, legislation, and affirmative action policies. The results show that identifying common capacities and challenges can pave the way for developing indigenous policy models to promote women's participation and social participation while preserving their human dignity
•   کلمات کلیدی به انگلیسی : Women's rights, Political participation, Iran, South Korea
•  صفحات : 1-17
•   دانلود فایل ( 559.06 KB )